Het is uiteindelijk allemaal iets anders gelopen.

Eerst was er de teleurstelling. Want er wordt je van alles voorgespiegeld, bèrgen met sneeuw. Dagenlang kijk je er naar uit, je stelt je erop in, doet inkopen, treft voorbereidingen.
En dan, geen sneeuw. Wat aangevroren condens, dat was alles. Het waaide niet eens!

Maar toen ging het vriezen. Niet dat ik daar op zat te wachten, maar als het dan zo is, laten we ervan profiteren.
Joop ziet er weinig voordeel in. Na 10 minuten buiten gaat hij steeds sneller lopen met afwisselend hinkend opgetrokken pootjes. Ik dacht eerst nog het is plezier, maar het zijn bevroren tenen.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *