Het belang van sportscholen

Waarschijnlijk klink ik als een bejaarde als ik zeg dat het in mijn tijd echt niet ‘cool’ was om en plein publiek buiten te gaan sporten. Geen haar op mijn hoofd die er ooit aan dacht om in een fluoriserend strak sportpakje buiten te gaan rondsjokken, laat staan push ups of rek, strek en springbewegingen te gaan maken in een park.

Nee, je hing wat rond, schreef vage poëzie, maakte een tekening en rookte Javaanse jongens. Een zweetband was een fashion item.

Nou ben ik niet zo oud dat ik uit de tijd stam dat eten in het openbaar als aanstootgevend werd opgevat, maar dat tijden veranderen is me wel duidelijk.

In je glimmende latex hijgend hossen door het parkje om de hoek, is voor velen tegenwoordig de normaalste zaak van de wereld. In groepjes buiten rondrennen en gymnastieken is algemeen geaccepteerd. Met ontbloot bovenlijf je optrekken aan speeltuinobjecten, waarom niet? Je op het pleintje met gratis publiek laten afbeulen door een personal training coach is een teken van welvaart. Midden op straat je dagelijkse Thai chi beoefenen, wie kijkt er nog van op?

Goedkoop buiten sporten, eigenlijk zou het echt iets voor mij kunnen zijn. Maar de voornaamste gratis sport die ik beoefen zijn de trappen naar de vierde verdieping van de galerijflat. En fietsen en wandelen in mijn dagelijkse kloffie vind ik wel goed genoeg.

Het belang van sportscholen wordt nu door de coronamaatregelen meer zichtbaar, de parken en straten zijn overvol met sportievelingen. Bij sommige vraag ik me af hoe de sport heet die ze beoefenen.

Misschien keek ik vroeger teveel naar Fame, dat ik me steeds afvraag, waarom sport en niet dansen? Met weemoed denk ik terug aan een straatbeeld zonder zwetende rood aangelopen lichamen in sportkledij.
We kijken uit naar het moment dat de sportscholen en fitnessruimten weer open gaan, ja laten we dan spontaan op straat gaan dansen.

1 gedachte op “Het belang van sportscholen

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *